MRSA(ang. methicyllin- resistant Staphylococcus aureus), gronkowiec złocisty oporny na metycylinę. Jest to bakteria z grupy Staphylococcus, będąca często przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych, przez co stanowią poważny problem finansowy dla służby zdrowia. Bakterie MRSA charakteryzują się brakiem wrażliwości na wszystkie antybiotyki beta-laktamowe(penicyliny, cefalosporyny, monobaktamey i karbapenemy).
Bakteria MRSA może kolonizować powierzchnie skóry zdrowego człowieka, nie wywołując żadnych skutków ubocznych. Szacuje się, że u około 30% społeczeństwa bakteria żyje na powierzchnii skóry lub w jamie nosowej. Dopiero w momencie przerwania ciągłości skóry(np. rana) może dojść do wniknięcia bakterii do wnętrza organizmu i powstania zakażenia w postaci czyraka lub ropnienia. Bakteria może wywołać także spesę, stan zapalny zastawek serca(zapalenie wsierdzia), zapalenie dróg moczowych lub zapalenie płuc.
Najczęstszym miejscem infekcji MRSA jest środowisko szpitalne, szczególnie dogodnym miejscem są zatłoczone odziały chirurgiczne, bakteria może przenosić się z jednej rany chirurgicznej na drugą i wnikać przez nie do wnętrza organizmu. Szczególnie narażoną grupą na infekcje są: ludzie starsi i noworodki z osłabionym układem odpornościowym, pacjenci OIOM-ów oraz pacjenci po immunosupresji lub chemioterapii.
Większość zakażeń gronkowcowych może być leczona antybiotykami zawierającymi metycylinę(Metycylina została wprowadzona do penicylin, kiedy wzrosła oporność bakterii na zwykłe penicyliny), jednak istnieją szczepy bakterii(MRSA), które są oporne na tą substancję. Zakażenia te przebiegają duża ciężej i leczenie wymaga antybiotyków nowej generacji, co jest dużo droższe.